BARBARA GÓRNIAK –  „ZŁUDZENIA”

Wernisaż: 25.03.2026, godz. 18:00
Wystawa: 25.03.2026 – 29.04.2026

Barbara Górniak

Absolwentka Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz Wyższego Studium Fotografii AFA we Wrocławiu. Członkini ZPAF oraz nieformalnej Grupy 999. Mieszka i pracuje we Wrocławiu. Współorganizuje i koordynuje działania na rzecz rozwoju fotografii, m.in. plenery fotograficzne „Wobec miejsca i czasu”. Zajmuje się fotografią dokumentalną, przyrodniczą, subiektywną, inscenizowaną. Fotografie jej autorstwa publikowane są w albumach, katalogach, czasopismach, na stronach internetowych. Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Sportu i Turystyki oraz kolekcjach prywatnych.

Cykle fotograficzne: Zamki Dolnośląskie (2001), Rzeczywistość symboliczna (2005), Złudzenia (2008), Obecność (2009), Sztuka przetrwania (2010), Drzewo życia (2010), Znaki czasu (2010), Powrót Daisy (2012), Kształt teraźniejszości (2012), Dusze błądzące – Zamek Czocha (2013), Egzystencja (2013), Kościoły Pokoju na Dolnym Śląsku (2013), Nokturny wrocławskie (2014), Zakamarki historii – Zamek Międzylesie (2016), Pustynia (2017), Dokąd? (2018), Piętno pamięci (2019), Praga pod strzechy – Przenikanie miasta (2019), Rok 2020… przestrzeń totalitarna (2020), Rok 2021… czas nadziei (2021), Skupienie (2022), Rok 2022… czas niespokojny (2022), Rok 2023… obecność nieobecna (2024), Nieobecni (2024), Majestat wydm (2025), Granice rzeczywistości (2025) wystawiane były na ekspozycjach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Uczestniczy w pracach Zarządu OD ZPAF od 2009 roku.

Złudzenia – sztuka Barbary Górniak

Sztuka Barbary Górniak to tajemniczy świat światłocieniowy, w którym ledwo rozpoznawalne elementy sfotografowanej rzeczywistości przekształcają się w zagadkowe abstrakcje wizualne. Złudzenia, iluzje, senne mary, płynne zjawiska wizualne, pełgające rozbłyski świetlne, podwodne omamy to niektóre elementy sztuki autorki, która przenosi nas w odległe rejony swojej podświadomości. Te osobliwe formy wpisują się w nurt fotografii subiektywnej, która potrafi z realnych przedmiotów i zjawisk uczynić formy oniryczne i odrealnione. Widzimy fragmenty drzewa, motyla, twarzy i innych znanych nam bytów, ale relacje pomiędzy poszczególnymi elementami zwodzą nasz zmysł i intelekt. Podwodne zdjęcia płynącej postaci kobiecej lub syreny odwołują się do mitycznych i baśniowych narracji. Artystka tworzy świat własnej poetyki, gdzie dominuje ostre światło i cień, nie wiemy czy oglądamy wierną notację sfotografowanej rzeczywistości czy też jesteśmy obserwatorami obrazów spreparowanych przez autorkę. Senna i poetycka aura tych wizji fotograficznych kreuje świat nieznanych zjawisk wizualnych, krainę niepewnych doznań intuicyjnych. Jest to sztuka, która zmusza nas do stawiania pytań o istotę naszej percepcji oraz o to, czym jest fotografia i jakie są jej możliwości przedstawiania, rejestrowania, kreowania, manipulowania i przekształcania zapisywanej rzeczywistości.

Barbara Górniak uświadamia nam dwoistą naturę fotografii, która będąc obiektywną i mechaniczną notacją wybranych fragmentów rzeczywistości, w rękach artysty staje się narzędziem sztuki. Twórca realizując swoje wizje i kreacje przekształca za pośrednictwem fotografii zapisywaną rzeczywistość. Mechaniczne i techniczne medium staje się przedłużeniem natury i osobowości artysty, jest jednoczesnym zapisem tego co znajduje się przed obiektywem z tym, co jest pomysłem i ekspresją fotografa. Barbara Górniak prowadzi z widzami twórczą grę, dzięki zastosowanej przez nią autorskiej metodzie, nie wiemy, czy świat przedstawiony na fotogramach istniał realnie przed obiektywem artysty czy też powstał dzięki zabiegom dokonanym w ciemni lub poprzez obróbkę komputerową. Ilość nagromadzonych realnych i rozpoznawalnych fragmentów rzeczywistości każe nam ufać w prawdziwość tych zapisów fotograficznych. Niemniej jednak przedstawione procesy i zjawiska są nam nieznane, pozbawione logicznych, przyczynowo-skutkowych następstw, odsyłają nas do poetyckich, lirycznych i odległych skojarzeń. Oglądając te obrazy, znajdujemy się w pełni w świecie wyobraźni artystki, ulegając złudzeniu przezroczystości fotografii wobec rejestrowanej rzeczywistości, uświadamiamy sobie fakt, że każdy z nas postrzega inaczej zewnętrzny świat, kryjący w sobie ogrom tajemnic i nie dostrzeganych ulotnych zjawisk. Wnikliwe i wrażliwe oko uzbrojone w kamerę fotograficzną potrafi pokazać nam rzeczywistość, której nie znamy, a którą potrafi wyczarować swoimi metodami artystka.

Barbara Górniak mówi nam prawdę o sobie samej, ale pokazuje również, że żyjemy w świecie wirtualnych i spreparowanych obrazów. Świat który postrzegamy w codziennym doświadczeniu i sztuczny świat wykreowany przez nowoczesne media to jedna całość. Niejednokrotnie sztuczność bierzemy za prawdziwość, a niemożność dostrzegania procesów zjawiskowych i ulotnych zuboża naszą percepcje. Dlatego personalistyczny i intelektualny charakter twórczości autorki w migotliwym i pluralistycznym świecie stanowi jednostkową kontynuację dokonań ludzi sztuki w przeciwieństwie do pop kultury.

Witold Liszkowski
tekst do katalogu wystawy Złudzenia, 2008

WGLĄDÓWKI PRAC:

FOTORELACJA Z WERNISAŻU:

Strona internetowa:
https://www.barbaragorniak.pl

Social media:
https://www.facebook.com/barbara.gorniak.737

Wernisaż: 25.03.2026, godz. 18:00
Wystawa: 25.03.2026 – 29.04.2026